<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<rss version="2.0">
	<channel>
		<title>بیست و یک سالگی - روزهای بارانی</title>
		<link>http://www.saansiz.ir</link>
		<description>من اناری را می کنم دانه به دل می گویم. خوب بود این مردم دانه های دلشان پیدا بود.</description>
		<language>fa</language>
		<generator>RSS Generated by BlogSky.com</generator>
		
			
				<item>
					<title>زندگیه دیگه!</title>
					<link>http://www.saansiz.ir/1390/12/03/post-146/</link>
					<description>&lt;p&gt;این چند روز به اندازه ی ده سال پیر شدم!&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;----------&lt;br /&gt;پ.ن(طولانی): خیلی وقت بود دنبال این آهنگ بودم.یکی از دوستان هم توی نظرات قبلی سراغش رو گرفته بود.&lt;br /&gt;بالاخره گیرش اوردم.یه بخشی از شعرش رو هم گذاشتم تا گوگل بتونه مسیر بده.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;خواننده: مهرشاد&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;جون عمرمی تو،مهتابمی تو،همه امید و آرزوم همه چیم تو&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;گل باغمی تو،دل داغمی تو،همه لحظه های خوش زندگیم تو&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;نمی خوام جلو چشمام چیزی باشه ،نمی خوام توی دنیام کسی باشه&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;جز نقش تو ،عشق تو،من و شب و تو&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;صحرا رو همه گشتم و رفتم ، دنیا رو پی عشق تو رفتم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;حالا دل به تو و عشق تو بستم ،تو که می دونی چقدر عاشقت هستم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;.: &lt;a target=&quot;_blank&quot; href=&quot;http://saansiz.persiangig.com/audio/Mehrshad_Omrami%20To%202.mp3&quot;&gt;برای دانلود کلیک کنید&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/p&gt;
</description>
					<pubDate>Wed, 22 Feb 2012 04:54:08 GMT</pubDate>
          <comments>http://www.saansiz.ir/Comments.bs?PostID=146</comments>
          <author>ZΛRIЯ</author>
          <guid>http://www.saansiz.ir/1390/12/03/post-146/</guid>
				</item>
			
				<item>
					<title>اربعین تسلیت</title>
					<link>http://www.saansiz.ir/1390/10/24/post-136/</link>
					<description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;روزهایم گاهی روزمرگی است.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;گاهی انگار فقط مترسک سرکوچه ام،بی ساچمه.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;روزهاست که یادم میرود که بگویم:&amp;quot;هی راننده بقیه ی کرایه ی من کو؟!&amp;quot;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;نکند میترسم؟! وای که چه نامردم.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;یادم میرود که حق را باید گرفت.&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;baseline&quot;&gt;یادم میرود که باید بود.&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://s2.picofile.com/file/7248783973/post_136_3.jpg&quot; style=&quot;float: left;&quot; /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;و تو رفتی که بودن را به ما آموزی.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;خنده ی ماها را به &amp;quot;شوق به معروف&amp;quot; میبینی آقا(ع)؟! چه رسد به امر بدان.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;همان گاهی ها که کم هم نیستند،حس میکنم بزدلی مد شخصیت هامان شده.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;گویی هیچ گلویی بریده نشده،&lt;/p&gt;&lt;p&gt;گویی هیچ شامی ضجه های زینب(س) را نشنیده.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;اربعین بی حضوری توست اقا(ع) و بی وجودی من ها.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;دعایمان کن،&lt;/p&gt;&lt;p&gt;به حق صفای نیزه سواری،&lt;/p&gt;&lt;p&gt;به سیرابی فرات،&lt;/p&gt;&lt;p&gt;به نماز ظهرِ . . .&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;





</description>
					<pubDate>Sat, 14 Jan 2012 17:08:14 GMT</pubDate>
          <comments>http://www.saansiz.ir/Comments.bs?PostID=136</comments>
          <author>ZΛRIЯ</author>
          <guid>http://www.saansiz.ir/1390/10/24/post-136/</guid>
				</item>
			
				<item>
					<title>یا حسین</title>
					<link>http://www.saansiz.ir/1389/09/24/post-103/</link>
					<description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;فاطیمای من روزهاست که دلش میگیرد.&lt;br /&gt;دلش از من میگیرد.&lt;br /&gt;دلش از انسان میگیرد.&lt;br /&gt;دلش از خلقت میگیرد.&lt;br /&gt;من میمانم و حسی چون مردن یک برگ،چون پوچی یک بادکنک.&lt;br /&gt;من حتی مشکی عاشقانه ی کودکی هایم را که با شوق بچه گی آمیخته بود از یاد بردم.&lt;br /&gt;من قداست پاییز را هم فراموشم شده.&lt;br /&gt;من و حیوانی به نام انسان.&lt;br /&gt;من و روزهای که شب می شوند و شب هایی که دیگر نیلوفری نیستند.&lt;br /&gt;&amp;nbsp;من گاهی دستهای زخم خونی روی آسفالت یخ مادر را یاد می برم.&lt;br /&gt;من و عشقی که این روزها شنیده ام که ثار خدا بوده.&lt;br /&gt;من و محرمی که همیشه میشسته تمام مشکی درونم را.&lt;br /&gt;من و حرمتی که دارد زارا.&lt;br /&gt;حس خوب پرستشی که همیشه بوی پاییز میداد و قداست.&lt;br /&gt;حس تنهایی پاک پسرکی گوسفند چران.&lt;br /&gt;من خواستم گفته باشم که جگرگوشه ی فاطمه را همیشه مدیون بودم.همیشه ی بودنم.&lt;br /&gt;من فقط خواستم گفته باشم که دلم برای همه ی آنروزهای پاک کودکی تنگ است.&lt;br /&gt;فردا عاشورای فاطمه و زینب و حسین غربت هاست،به حق این روز کمک میکنی آدم شدنم را.&lt;br /&gt;یا خدا&lt;/p&gt;</description>
					<pubDate>Wed, 15 Dec 2010 16:21:36 GMT</pubDate>
          <comments>http://www.saansiz.ir/Comments.bs?PostID=103</comments>
          <author>ZΛRIЯ</author>
          <guid>http://www.saansiz.ir/1389/09/24/post-103/</guid>
				</item>
			
    
	</channel>
</rss>

