یه مدت پیش شبکه پنج فیلم جالب "کشتی شکسته روی ماه" رو گذاشت.
به نظرم خیلی جالب اومد.

شخیصت زن این فیلم کسی بود که از اجتماع فراری بود.دنیاش به یه چهاردیواری محدود بود و یه اینترنت و اتاق چت.

و روبروش کسی که توی یه جزیره بی هیچ زندگی میکرد.
من منتقد فیلم نیستم و قصدم هم این نیست.

توی روند فیلم،آروم آروم حسرت دنیای کوچیک مرد تنهای جزیره رو میخوردم.

گاهی فکر می کردم نکنه منم محبوس یه صفحه ی آبی ام و یه آدرس به نام Saansiz.ir
گاهی شک میکردم به راهی که من میرم و خیلی از دوستان.
به اینکه اینجا همدیگرو دوست داریم.به  هم احترام میذاریم.یاد میدیم و یاد می گیریم.
حرف دلمون رو خیلی راحت به هم میزنیم.عاشق میشیم و ...
و بیرون از اتاقمون حتی بلد نیستیم با لبخند سلام بدیم.
شک کردم به خیلی چیزهای دیگه م.آخرین باری که با دوستام رفتم بیرون کی بود؟!!
آخرین باری که عرق کرده باشم کی بوده؟!
آخرین خنده های بلندم کی بوده؟!
خوب که نگاه می کردم،حس می کردم دنیام شده اندروید،سیمبین،asp،css،WADSL
خیلی ناامید شدم.دیدم چقدر دلم هوای بازی زمین خاکی و آب تلمبه کرده.
چقدر هوس دیرخوابی با اجاق روشن کردم.
چقدر دلم برا قصه ها و خاطره ها تنگ شده.
اواخر فیلم دیدم که چه حس خنکی داره مزرعه ی ذرت و مترسکش.

و چه لذتی داره برداشت ذرت.

چقدر دلم برای هیاهو تنگ شد و چقدر دلم به حال خودم سوخت.

روزهای زندگی میدوند و میروند.و من اینجایم...

اینجایم تا بفهم بودنِ آبگیر کوچک خیال را.

اما هستند دلهره هایی که فقط می آیند تا جوهر وجودمان را جلا دهند و من گاهی میترسم.

میترسم چون ایمانش را ندارم شاید،من شک میکنم گاهی.

همه را با ترازوی کوچک کم بینی ام میسنجم و این،بیراهه های کم طاقتی ام را می سازد.

من شاکر شب های امیرحافظی ام.من یاد خواهم گرفت لذت نفسهای بی ریایی را.

روزهای زندگی،همه سرشارند از امید.از اینکه من هستم و شاکرم.

من میدوم و میدوم و میدوم.من لیاقتم به اندازه ی ایمانم به خود است.

و باز فلسفه ی سنجش و زخم های بی طاقتی.

چند پیشنهاد برای بهتر نوشتن وبلاگ تان
ما امروزی ها همه چیز رو کم کم داریم با قالب صفر و یک تفسیر میکنیم و اگه چیزی باشه که با این قالب جور نباشه راحت میندازیمش دور.
وبلاگ قالب جدید دفتر خاطره های دیروزمونه.تعداد افرادی که میتونن ما رو بخونن بیشترند و راحتتر می تونن نظرهاشون رو کامنت کنند.میتونید گمنام بنویسید و از همه چیز.
امروز چند راهکار که به نظر خودم برا یه وبلاگ مناسبند رو پیشنهاد میدم.البته اینا فقط نظر شخصی و تجربه ی من اند.
1.اول اینکه خودتون بنویسید.یا حداقل امانت دار باشید.اینو بدونین متن هایی که حرف دل خودتونه خیلی خیلی بیشتر به دل میشینه تا جملات کپی شده.و حتما هم نباید از همون اول مثل سهراب سپهری بنویسید.

ادامه مطلب ...